1 DÜĞÜN 1 KARDEŞ…

bir erkek kardeş sahibiydim,sahibiydim çünkü onun artık bir dünyalar güzeli sahibi var.yok canım evlendi diye kardeşimden vazgeçmiyorum sadece artık bana ihtiyacı olduğu zamanlar yanında olacağım.ama şunu anladım ki insan kendi evlenirken hiçbirşey anlamıyor,ne kendiyle ilgili ne de yanındakilerin yaşadığıyla ilgili..ben evlenirken bir telaş bir koştuırma düğünde bolca oynama durumundaydım..gözüm o anda hüçeyinden başka hiçbir şey görmedi..taa ki düğün bitip herkez gitmeye başlayıncaya kadar.işte o zaman evlendiğimi anladım.

kardeşim evleneceğini söylediğini zaman mutlu oldum sevindim hem de çok..1 ay gece gündüz vakit geçirdik..koşturduk,kızdık bazen birbirimize,çokça eğlendik..düğün günü bende salakça bir çarpıntı başladı sabahtan..ne ola ki bu..baktım kalbim rahat durmayacak bir sakinleştirici içeyim dedim..ilacın adı sakinleştirici de bende hiçbir sakinlik belirtisi yok..nasıl ablayım ben onlar heyecanlı ben onları yatıştırmalıyım..allah verede kalp krizi geçirmesem düğün üstü..hasDdtanede halay çekmenin manası yok değil mi?neyse herşeyi atlatttık geldik düğünün yapılacağı yere..hiç  alışkın olmayan sevgili ayaklarım ve bedenim bu topuklularla yere kapaklanmazsa iyidir zaten içimde bir kalp krizi korkusu varken bu titrek bacaklarla nereye kadar..

birden ışıklar söndü sadece iki kişi var..biri bembeyaz melek hiç görmedim ama yemin ederim gülüşüyle benim için melek gibiydi yanında benim küçük kuzum vardı..evleniyormuydu gerçekten..gerçek miydi..ağlıyorsun o anda ama üzüntüden değil adını koyamadığım birşey nasıl tarif edilir ki çok mutlusun çok..ama niye ağlıyorum o zaman böğrümü yırtarcasına ağlamak istedim bağıra bağıra ..niye ki?

                ne bileyim o ailemizin en küçüğü büyütemedik onu herhalde..ya da o gün büyüdüğünü gördük..amacımız neydi turşusunu kurmaksa o kadar büyük bidon yoktur sanırım..iyiki de istemedik..iyi ki de büyüdü..bir ara baktım oynuyoruz beraber ulan ne ara ağlıyordum ne ara başladık biz göbek atmaya..güzeldi herşey çok güzeldi en güzeli onlardı..gizemle volkan..adları bile güzel..sadece eve dönüpte yatağında gizemle mesajlaşırken göremeyince üzüldüm…bir de ben antalyada onlar istanbulda işte o zaman daha çok üzüldüm..ama ilerde hala olacağım düşüncesi geldi aklıma bak şimdide mutlu oldum..ne bileyim ya karışık duygular..olsun  iyi ki ablayım halinden mutlu bir ablayım..abla olmak dünyanın en keyifli şeyi..çok konuşurur sürekli akıl verir kafasınca yol gösterir haddinden fazla sever annenin yok dediğine o evet der velhasıl çok güzel en güzeli de seni birken iki yapar..beni birken iki yapan volkana sevgilerimle…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: